Dierfysiologie
1/4 Hardlopende dieren.
Zie figuur B 5033 van de bijlage.
In de tekst hieronder worden hardlopende dieren met elkaar vergeleken.
Gaffelbok is sterk op de middenafstand.
Kampioen bij de zoogdieren op de middenafstand is de gaffelbok (Antilocapra americana). Door veel zuurstof op te nemen, kan deze antilope van de Noord-Amerikaanse prairie over lange afstanden op snelheid blijven.
Een jachtluipaard is weliswaar sneller, maar deze sprinter moet al na enkele honderden meters inhouden om uit te hijgen.
Een gaffelbok haalt 100 kilometer per uur, maar behoudt ook over langere afstanden een hoge snelheid.
De antilope loopt 11 kilometer in 10 minuten, en in theorie is het dier in staat over een afstand van kilometers een snelheid van zeventig kilometer per uur aan te houden. In de paardenraces zou het dier een uitstekend figuur slaan, zo concludeert Nature van 24 oktober.
Gaffelbokken hebben grote longen en de ingeademde lucht wordt makkelijk overgedragen aan het bloed, dat een hoog hemoglobinegehalte bevat. Bovendien is de antilope erg goed gespierd en heeft hij een sterk ontwikkeld hart.
Tegenover dergelijke prestaties staan meestal ook nadelen, of kosten, bijvoorbeeld de inspanning die het hart moet leveren om het stroperige bloed - door het vele hemoglobine - rond te pompen.
Volgens een commentator in Nature is juist een dier met een lange adem goed aangepast aan een gebied waar de wolf de belangrijkste vijand is. Wolven achtervolgen hun prooi over lange afstanden, katachtigen moeten het doorgaans van een verrassingsaanval hebben.
Het jachtluipaard kan een snelheid van meer dan 100 km per uur niet lang volhouden, doordat de pootspieren 'verzuren'.
Leg uit waardoor deze inspanning al snel tot verzuring leidt bij het jachtluipaard.
-
afbeelding

