1/15 Afvalverwerking.
FOUTE SCHILLEN WORDEN GAS.
Officieel gaat organisch afval in de GFT-bak en de rest in de restbak. In werkelijkheid bevat ook de grijze bak veel schillen. Die gaan in Groningen nu biogas opleveren. Zodat scheiding eigenlijk overbodig wordt.
Het is zo simpel. In de groene bak stopt de milieubewuste burger groente-, fruit- en tuinafval (GFT), de rest gaat in een bak van een andere kleur, meestal grijs. Afvalverwerker Vagron in Groningen heeft echter de stellige indruk dat veel burgers hun tuinafval netjes in de groene bak stoppen, maar het groente- en fruitafval meestal in de restbak. De aardappelschillen zitten gewoon tussen het restafval. Composteren in eigen tuin is niet meer in.
Al twaalf jaar scheidt Vagron het Groningse restafval, waarvan bekend is dat het voor meer dan 40 procent uit organisch materiaal bestaat. Zonde om dit spul voor veel geld bij de VAM in Wijster te laten verbranden. Vagron bouwt daarom voor 65 miljoen gulden een scheidings- en vergistingsinstallatie. In deze installatie, die in juni gaat proefdraaien, worden de schillen die in de verkeerde bak zijn gedeponeerd, vergist tot een energierijk biogas, waarmee elektriciteit en warmte worden opgewekt. [...]
Tot nog toe wordt het leeuwendeel van het GFT in een twintigtal composteerinrichtingen omgezet in compost, die voor een habbekrats wordt afgezet als bodemverbeteraar in de landbouw en op de particuliere groenmarkt. Ongeveer anderhalf miljoen ton gescheiden ingezamelde GFT wordt op deze wijze verwerkt tot een half miljoen ton compost. [...]
Onderzoek heeft uitgewezen dat binnenshuis gestalde biobakken die niet elke week worden geleegd, concentraties schimmels en bacteriën kunnen bevatten die gevaarlijk kunnen zijn voor mensen met astma. Bovendien is de hoeveelheid GFT uit grootstedelijke gebieden gering, de kwaliteit vaak abnormaal slecht en de inzameling peperduur. [...]
Het Centrum voor Energiebesparing meende vorig jaar dat het huisvuil nu schoon genoeg is om het GFT-gedeelte er achteraf uit te vissen. In Groningen gebeurt dat dus al jaren. Er staat een scheidingsfabriek waar de inhoud van de grijze vuilniszakken over een ingewikkeld stelsel van draaitrommels, zeven, magneten en zifters wordt gevoerd. Stenen en glasscherven gaan naar de betonindustrie, waar het de vulstof grind vervangt. Papier- en kunststof worden, tot balen geperst, als brandstof afgevoerd voor de Duitse cementindustrie en Finse elektriciteitscentrales.
IJzer en blik gaan retour naar Hoogovens. Non-ferro-metalen (koper, tin, aluminium enz) waaronder volgens Meijering dagelijks 'ongeveer vijfhonderd gulden aan kleingeld', beginnen een nieuw leven. Wat overblijft, verbrandt de VAM in Wijster. [...]
De resterende schillen, ongeveer een kwart van het oorspronkelijk afval, stinken een uur in de wind. Vanaf juni gaan die, eenmaal gewassen, via een pijpleiding naar vier grote tanks, waar onder toevoer van water een goedgemengde natte organische brij ontstaat. Van daaruit zal de prut naar de kolossale vergistingstanks worden gepompt. "Daar zetten we micro-organismen aan het werk, die we lenen van de rioolwaterzuiveringsinstallatie", zegt Meijering. "Bij een temperatuur van 55 graden Celsius zullen de 'beestjes' de brij in maximaal twintig dagen onder zuurstofloze omstandigheden omzetten in duizend kubieke meter biogas per uur." Een drietal propellers zal de gistende massa in beroering houden om optimale omzetting te bereiken.
Zie volgende scherm
-